28 sept. 2011

Ata sempre!

Chegou o día. Hai un novo blog de aula que nace pouco a pouco e, por esa razón, este vai rematar o seu camiño.  Ten que ser así, xa o sabiamos ao empezar, que foi durante o curso 2009-2010. Agora, o blog Escola de Ismaíl (3) inicia a súa viaxe polos mundos de Internet. Un dos desexos máis fortes que temos é aprender e disfrutar moito, tanto coma vós.

Para todo@s, nesa vida nova, o noso ánimo e a nosa confianza…

Escola de Ismaíl (3)

13 sept. 2011

Como una pinga de auga

Ismaíl aínda está de viaxe pero eu xa coñecín aos meus novos alumnos de 5º, pois chegou un novo curso. E case todos os que participaron neste blog agardan pola súa entrada no instituto, que será o próximo venres. Así que a este sitio, co que tanto disfrutamos e aprendimos, quédalle pouco tempo de vida. Despois parecerase a unha pinga de auga no medio dos mares de Internet, onde o blog navegará sen fin…

13 jul. 2011

Aínda non pechamos, pero…

Estamos abertos por vacacións, como xa sabes. Pero cada día que pasa, falta menos para a conta atrás. E cando chegue, aquí quedaremos, como un sinxelo recordo. Mentres tanto, máis actividades e xogos para pasar o verán…

Especial Verano

7 jul. 2011

Semillas de blog

Desde la aparición de Escola de Ismaíl (1) y Escola de Ismaíl (2), ellos se atrevieron cada vez más a navegar por Internet. Entonces, descubrieron que también tenían cosas que contar y que un blog era un buen medio para hacerlo. Así, poco a poco fuimos conociendo sus trabajos, que crecieron como unas semillitas. Algunas ya no existen, y es una pena, pero otras se mantienen muy vivas:

  • Las presentaciones de Álex, de Alejandro Costa Suárez. Se trata de su segundo blog, pues el primero sufrió “un pequeño accidente” y desapareció. Su joven autor domina el mundo de las presentaciones, y se esfuerza mucho para ser un gran informático.
  • Noticias deportivas: Me parece que en su creación participaron Pablo Novás López, Daniel Ondina Seijo y el padre de Pablo. Pero como hace tiempo que no actualizan su blog, ya nos avisarán si falta algo.
  • Las novedades del mundo, de Ana Pazos Blanco. Según mis informaciones, este blog con un título tan extraño es de ella, de nuestra protectora.
  • El club de los bohemios, de Irene Losada Bestilleiro. Es una jovencísima bloguera, pues este año acabó cuarto de primaria. Por eso, y como a los demás, hay que seguirla, que su futuro es grande.

Semillas de blog, semillas de vida...

Álex hizo una sugerencia, citar un blog que se llama Tokelary, que es de su primo y un amigo. Los dos estudian en el CPI San Vicente (A Baña, A Coruña), donde también nos recomienda otro blog, Anímate a Ler. Son blogs de niños y niñas de sexto de primaria, como el nuestro.

28 jun. 2011

Aberto por vacacións

Como o verán é longo, moi longo, hai que facer cousas para non quedar durmidos. E lembra que agora xa es maior; así que atrévete e resolve tamén actividades de Secundaria, pois debes entrenar pouco a pouco. Preme na imaxe para empezar…

Abierto por vacaciones 2011

Pero aínda hai máis, que nas redes de Internet a pesca é grande:

27 jun. 2011

Para Elisa

En los comentarios del post anterior, sin que nos enterásemos bien, reapareció nuestra amiga Elisa. La conocimos en uno de nuestros taboleiros, que fue cuando contactó con nosotros. Así supimos que vive en un país de América y que es familiar de nuestra compañera Sofía. Pero ahora, por su madre, acabamos de descubrir que está enferma, y que está pasando un mal momento.

Elisa, a pesar de la distancia, y aunque no nos conozcamos personalmente, te deseamos lo mejor. No te desanimes, no te rindas… ¡En nuestros corazones hay un lugar para ti!

Para Elisa

23 jun. 2011

Lector@s de Oro

Hoy llegaron al colegio las pegatinas con el sello Buena práctica Leer.es, que el Ministerio de Educación nos concedió en junio por nuestro proyecto Cincenta ao redor do mundo. Aunque se enviaron por correo la semana pasada, no llegaron a tiempo y ahora ya estamos de vacaciones. Pero como el lunes vuestras familias tienen que pasar por el aula, las entregaremos ese día.

Por Cincenta ao redor do mundo

Aprovechamos la ocasión para hablar de más premios, de los de nuestro Programa de Lectura en Casa y sus listas de Top Lectores Excelentes. Debido a mi baja y a las prisas de última hora, aún están por confirmar los premiados del 2º trimestre y el 3º trimestre. Después de hacer los cálculos, resultó que hay que tener un mínimo de 7 fichas entregadas para ser considerado un buen león o leona de la lectura. Esta vez no recibirán un diploma, sino una buena moneda de oro del tesoro de Ismaíl. Y también será el lunes:

  • Sandra (17), Ana (17), Alejandro (16), Eva (15), Daniel Martínez (14), Sofía (11), Marta (10), Lara (10), Amna (9), Lidia (9), Andrés (8), Antón (8), Cristina P. (7), Laura (7).

Para los lector@s de oro...

22 jun. 2011

De cando voan do niño

Ao remate de cada curso publico un post que anuncie ese final. Gústame facelo con algunha presentación ou vídeo, como o ano pasado. Talvez suceda o mesmo, ou talvez non; Ismaíl aínda non o sabe.

Pero hai outra opción. Durante a festa de despedida cantaron unha canción para as súas familias. Sabiamos desa canción e desa poesía desde quinto, cando a dixemos. Agora, en vídeo, paréceme unha bonita despedida…

FELICES VACACIÓNS!

20 jun. 2011

Margarida

Creo que esta será a última sorpresa de Polgariño conta. Pero é unha auténtica súper sorpresa, pois unha das súas historias agora é unha película de máis de cinco minutos de duración. Naceu a partir dun conto imaxinado e escrito por Antón, e que titulou Margarida, a nena ecolóxica. Ao igual que na anterior historia dixital, O cofre máxico, participou e colaborou toda a clase.

De novo, agradecemos na dirección de imaxe e fotografía o traballo realizado por Marta. Sen ela, nada semellante sería posible…

19 jun. 2011

O día da graduación

As fotos de Sandra e de Clara, que amablemente enviáronas por correo electrónico. Como son tan emotivas, non vou dicir nada máis. Só que talvez a presentación vaia cambiando, se chegan máis fotos…

17 jun. 2011

A festa da despedida

Hoxe celebrouse no colexio o acto de graduación para os alumnos de 6º de primaria. A participación das familias foi moi importante, e sen elas nada sería posible. Reunímonos no ximnasio do centro para ver una proxección de fotos, unha presentación de diapositivas, para cantar e para máis cousas, porque era un día de alegría. Claro que tamén falaron os mestres, pero nesta ocasión só foi un pouquiño. Eu, por exemplo, entre outras cousas, dixen:

… Para min é un pracer estar aquí con todos vós. Foron dous cursos intensos e emocionantes, con moito traballo, que sempre intentamos resolver. E agora que se fala de Internet como o cambio máis grande que se está a producir na educación, entramos e estivemos alí, a pesar das nosas dificultades. No blog de aula quedará a memoria destes dous anos, deste tempo: o que contaron, o que fixeron, o que soñaron. Certamente forman un grupo de rapaces e rapazas moi bo, como demostraron moitas veces, por exemplo, en Alvarella. Por iso, os seus mestres tamén aprendemos con eles. Espero que eles aprenderan algo de nós…

Os nenos e as nenas de 6º B, na voz de Sandra e de Brais, tamén falaron. Isto é un resumo do que dixeron:

… Estes anos, que para moitos foron nove, no Isaac Díaz Pardo aconteceron un montón de cousas. Houbo alegrías e situacións complicadas, emocións e felicidade, soños e, por suposto, algunhas trasnadas que nunca esqueceremos. Tamén fixemos moitos amigos. E a pesar de que algúns xa non están aquí, sempre terán o noso recordo nun lugar dos nosos corazóns… Por último, temos un recordo moi especial para os nosos pais e as nosas nais. Porque nos apoiaron e axudaron para seguir adiante, e para que cada vez nos superásemos máis, ata nos momentos máis difíciles…

Despois houbo unha pequena festa, onde falamos de todo, as familias, os mestres e os nenos. Tamén fixemos moitas fotos. O ambiente estivo, desde o principio, cargado de emoción, de moitísimas emocións. Porque, a fin de contas, o acto de hoxe non significou o final de nada; foi o inicio de algo novo. Ismaíl está seguro.

Por esa razón, agradecemos toda a atención prestada polas familias ao longo destes dous cursos. O que sucedeu hoxe non é máis que a confirmación de todo o que escribín neste post.

Unha flor para as familias, de parte de Ismaíl.

16 jun. 2011

Os circuítos de Lidia, Daniel e Rubén

Outro post súper especial, pois fala de dúas novas sorpresas que recibimos na clase. Como no parque de Sara, tamén son o froito do esforzo das familias, ás que sempre lle agradeceremos a súa xenerosidade…

A nosa compañeira Lidia trouxo onte un marabilloso circuíto eléctrico con forma de faro mariñeiro. Para poder facelo, precisou da axuda do seu pai, Manuel, e de Antonio, un compañeiro seu do traballo. Ademais, tamén necesitaron de moitas horas de traballo e de moita paciencia. Por se te animas, que é moi divertido, este é o material:

  • Cartolina branca.
  • Cartón para a base.
  • Pedras para adornar.
  • Pinturas e un rotulador negro.
  • Tapón de plástico dun deterxente para a luz do faro.
  • Unha pila e cables.
  • Unha bombilla de lanterna.

[Sofía, Pablo, Lidia]

O faro de Lidia

Onte, 15 de xuño, Rubén Seoane e Daniel Ondina fixeron unha maqueta dun campo de fútbol, no que usaron gran circuíto eléctrico para a súa iluminación. Para logralo, utilizaron este material:

  • 4 tubos de PVC de 32 cm de alto.
  • 4 porta-lámpadas.
  • 4 bombillas de baixo consumo.
  • Unha pila de nove voltios.
  • Un interruptor.
  • Dous cables de 3 metros.
  • Un taboleiro de 60x90 centímetros.
  • Herba artificial que se adapte ao taboleiro.
  • Varios bonecos e un balón pequeniño de xoguete.
  • E, por suposto, pintura para as raias do campo.

O campo de fútbol de Daniel Ondina e Rubén Seoane

Para este traballo, necesitaron a axuda de Pedro, o pai de Daniel, e dun amigo seu chamado tamén Dani. Pero Pablo, o irmán pequeno de Daniel Ondina, colaborou moito, pois el tivo a idea de poñer os bonecos no campo de fútbol.

[Iván, Amna, Daniel O.]

15 jun. 2011

O parque de Sara

Este post é especial. Explica un traballo realizado por unha familia, a de Sara, que xa fixera unha impresionante casa para Ismaíl. Desde aquí agradecemos todo o seu esforzo para que nós disfrutemos coas súas creacións.

O pasado luns, 13 de xuño, a nosa compañeira Sara trouxo un circuíto eléctrico en forma de parque. Se queredes algo así, necesitaredes estes materiais:

  • Un anaco de polispán.
  • Palliñas de plástico para as farolas.
  • Paíños de madeira para os bancos.
  • Luces pequeniñas, por exemplo dunha lanterna.
  • Témperas ou cores para pintar.
  • Un pegamento con forza.
  • Un cargador dun móbil, que teña a potencia eléctrica das bombillas
  • Un interruptor.

Con todo ese material, e tamén con cables e cinta adhesiva, pódese facer un circuíto por onde pase a corrente eléctrica. Pero para iso, hai que saber moito, claro! Por ese motivo, Sara contou coa colaboración do seu tío Miguel e do seu pai Rubén.

[Cristina P., Daniel M., Sara]

O parque de Sara

12 jun. 2011

Alvarella Pecha Kucha

Parece que este será o último post dedicado á excursión de final de curso, a Alvarella. O mellor é que os seus autores (Alejandro, Daniel Martínez, Antón) queren mostrar esta presentación como unha Pecha Kucha… Ah, que non sabes que é iso. Pois mira aquí.

9 jun. 2011

Unha aventura inolvidable

Aquí está un novo post dun equipo de redacción. Creo que esta vez tiñan moito que contar e que dicir. Por iso, seguro que este vídeo resulta un pouco especial…

Pasamos catro días en Alvarella. Chegamos o martes, 31 de maio, ás 11 da mañá, e apareceron os monitores: Jorge, Cris e Yoli, e depois Ana e Isa. A nosa primeira actividade foi unha marcha polas fragas do río Eume. Fixemos un montón de quilómetros. Cansámonos, pero aprendimos moitas cousas. No camiño paramos para comer de pícnic. Volvimos para Alvarella e realizamos un obradoiro de árbores moi divertido.

O segundo día estivemos na piscina para darnos un chapuzón. Houbo un obradoiro de papaventos e pola noite fixemos un xogo nocturno, na escuridade… Que medo!

O terceiro día, pola mañá, fomos ata o castelo de Andrade e tamén á igrexa de Santa María de Doroña. Pola tarde, de novo, bañámonos na piscina… Que guai! E fixemos un salvamanteis. Esa noite houbo uns xogos especiais, como o lindo gatiño, a familia numerosa e o baile no periódico.

O cuarto día, o último, fixemos un obradoiro de perfumes. Ao noso acordamos chamalo Pure Colour. Despois recollimos as habitacións e, por suposto, despedímonos de Bobi, Cuca e Greta, as mascotas de Alvarella.

Ao colexio regresamos un pouco tristes o 3 de xuño. Pois queriamos quedar alí! Nunca esqueceremos a nosa aventura de fin de curso…

[Sara, Brais, Marta, Ana, Carmen, Antón]

8 jun. 2011

Na busca do castelo

Mentres agardamos por algún vídeo no canal de YouTube, outra nova presentación de fotos da nosa estancia en Alvarella. A maioría foron tomadas por Sechu, o profesor de 6º A, pero tamén hai algunha que fixo a nosa compañeira Carmen. Nestas imaxes aparecen lugares do campamento como a piscina e as cabanas, e tamén o camiño que levaba ao Castelo de Andrade. Aínda que moitas son da actividade dos salvamanteis con vimbios. Ao final sae un amigo que deixamos alí…

6 jun. 2011

A Cincenta foi premiada

Cando a finais de marzo publicamos o post Cincenta, Cenicienta, Cinderella non imaxinabamos o que podía pasar. E o que pasou foi que desde o sitio Leer.es, do Ministerio de Educación, acordaron premiar ese proxecto noso. O premio, ademais do recoñecemento oficial neste mes de xuño, consiste nun selo Buena Práctica para o blog de aula. Ese selo serve para acreditar e destacar as actividades para a aprendizaxe lingüística que realizamos.

Sello de Buena Práctica leer.es

Este premio é para nós unha sorpresa, unha bonita sorpresa, que valoramos e agradecemos moito. A alegría que se sentiu na clase cando comuniquei a noticia, creo que foi tan grande como a que tivo a Cincenta ao probar aquel zapatiño…

5 jun. 2011

O día dos papaventos

Estivemos uns días en Alvarella, que é un eco-campamento, ademais de albergue turístico rural. Iso foi entre o 31 de maio e o 3 de xuño. Alí realizaron moitas cousas e pasaron moitas aventuras, que iremos contando pouquiño a pouco. Pois hai que agardar que os nosos fotógrafos teñan as súas fotos preparadas, e que os nosos escritores presenten as súas notas de viaxe.

Unha das actividades consistiu na realización dun papaventos a partir dunha bolsa de plástico, que en moitos casos era unha bolsa usada. Aquí están as primeiras imaxes…

29 may. 2011

Pero, quen é Ismaíl?

Non é tan fácil saber cousas da vida de Ismaíl. Debido á súa timidez, que teñen outros gnomos, prefire calar e que sexan os demais os que conten as súas historias. Así, en certo libro antigo pódese ler o seguinte:

Algunhas veces parecía un pouco desconfiado, pero apreciaba os mesmos valores universais que nós. Por iso gustáballe dicir palabras moi fermosas sobre a igualdade, a aceptación, a solidariedade e a mestizaxe cultural. Ademais, Ismaíl coñecía a moitos amigos imaxinarios: aos xigantes e ás fadas, á nena Brancaflor e ao cabalo Buligán, aos elfos e aos hobbits, a David o gnomo e á Bela Durminte, a ET o extraterrestre e ao Señor dos Aneis, a Simbad o Mariño e á Cincenta, e tamén a Brancaneves con todos os seus ananiños.

Pero o que máis lle encanta son as historias que descubren os seus amigos e amigas sobre a súa propia vida. Moitas veces, como é tan maior, ni el mesmo as lembraba. Este curso son moi especiais eses descubrimentos, tanto que xamais se perderán:

Ismaíl cre que, con todas esas historias novas, cada ano sabe un pouquiño mellor quen é realmente. E iso grazas a esas palabras vosas…

Ismaíl na bici

28 may. 2011

O caldeiro das historias

De novo hai que dicir que Polgariño conta está nos seus últimos momentos, despois de dous cursos. Talvez por iso estamos un pouco intranquilos. Pero Ismaíl tamén se alegra moito. Por exemplo, despois de ler as historias construídas cun vello caldeiro máxico. Porque para el son impresionantes:

O caldeiro máxico

Queres saber como funciona? Preme aquí, se queres…

26 may. 2011

¿A ver cuánto sabes?

¿Conoces el sitio de Juegos para el cerebro? En inglés se dice Games for the brain, como seguramente ya sabes, aunque lo importante es no perderlo nunca.

El cerebro es, además, muy importante para la geografía. Así no te perderás cuando viajes. Por eso, tal vez puedas responder a las preguntas de Toporopa.

De momento, Ismaíl no puede llevarte a la televisión, pero sí puede aconsejarte que pruebes tus conocimientos en Pasapalabra. ¿Te atreves?

Pasapalabra

22 may. 2011

Se ti o cres, podes ter todo o que queiras

Agora que xa estamos a inventar historias co caldeiro máxico, é un bo momento para ler algunha máis, igual que fixemos coa de Daniel Ondina. Esta historia é de Ana, e foi imaxinada co binomio simbólico. Todo está, por suposto, no noso proxecto de escritura Polgariño conta.Ler é o máis parecido a viaxar... Por certo, o título quedoulle moi ben. Como se lle ocorrería?

Había unha vez unha nena chamada Leonor Perla. Cando foi de vacacións  a México, pola noite viu algo estraño. Había alguén voando!

-Son as miñas alucinacións -pensou Leonor Perla.

Ela contoullo á súa amiga inglesa, e cando llo dixo, ela respondeu:

-What? I don’t exist.

Ao día seguinte foi a comprobalo, viuno e acercouse.

-Ola, son Isaac -dixo o chico que vira voando.
-Ola, son Leonor Perla, pero chámame Leonor.
-Como é que voas?.
-Eu voo... Queres dar unha volta ata o hotel? Despois, probas ti, se queres...
-Vale.

Voaron e voaron ata que cansaron. Logo Isaac e Leonor foron a buscar á súa amiga inglesa Lizzie…

[ Ler o conto enteiro ]

21 may. 2011

Os nosos deportistas

O pasado fin de semana disputáronse as finais do Campionato da Liga Intercomarcal de Baloncesto. Algúns dos gañadores foron os alevíns masculinos do CBC (Club Baloncesto Culleredo), nos que estaban os nosos compañeiros Antón Seijas Vieites e Daniel Martínez Veiga. E tamén triunfaron os benxamíns do CBC, que ademais resultaron gañadores da liga da Coruña. Entre eses xogadores benxamíns estaban os irmáns pequenos de Sandra e de Marta.

Para que vexades o gran esforzo que fixeron e o ben que o pasaron, aquí tedes un espectacular vídeo.

[Sandra]

Nota: Ah, hai unha cousa que esquecín ao preparar este post. Trátase dunha bonita e sorprendente foto que preparou Ana para os dous deportistas nosos…

Dani e Antón xogarán na NBA!

19 may. 2011

Voces na radio

Para o Día Mundial da Auga, prepararon unhas cuñas de radio para promover o seu consumo responsable. En colaboración co Concello de Culleredo e coa súa radio, foi unha tarefa que desenvolveu a profesora Carmen Baña. Sobre todo, cos alumnos da asignatura alternativa á Relixión, pero ao final logramos que participara a maioría. Aquí están as súas voces…

11 may. 2011

Imaxinando historias

O noso Polgariño conta está nos seus últimos días, e por iso Ismaíl está algo nervioso. Sobre todo despois de ler as historias feitas co taboleiro fantástico, que son tan espectaculares:

taboleiro 2b.jpg

Agora saberemos algo máis do famoso caldeiro máxico, ou caldeiro das historias, ou caldeiro de Ismaíl, que tamén se chama así. Nani Lima, que é unha profesora de música e experta informática, está a preparar unha nova presentación desde caldeiro. De momento, está nunha fase provisional, aínda en borrador, pero xa podemos disfrutar do seu traballo… Grazas, Nani, por este caldeiro!

9 may. 2011

Letras Galegas 2011

Este ano, o Días das Letras Galegas está dedicado ao escritor Lois Pereiro. Nesta actividade, mentres xogas, podes aprender un montón de cousas sobre a súa vida.

Preme aquí para velo nunha imaxe máis grande.

Pero o noso Brais tamén investigou e preparou esta interesante presentación para todos.

7 may. 2011

O esqueleto e os músculos

O esqueleto está composto polos ósos, que son necesarios para mover o corpo. Pero os responsables directos dese movemento son os múculos. Así que aquí tes diversos enlaces para aprender cousas do noso aparello locomotor. Están ordenados de fácil a máis complicado, pero ti es capaz de todo… Ou non?

  1. El cuerpo humano II
  2. El esqueleto
  3. Nuestro cuerpo en un “clic”
  4. Aparatos y órganos del cuerpo humano
  5. El cuerpo virtual

Aparatos y órganos del cuerpo humano

Se o teu ordenador é ben potente, podes usar Google Body. Aínda que está en inglés, serve para observar o noso corpo desde moitas posicións.

Google Body

5 may. 2011

Os cumpreanos

Como é normal, durante este curso xa houbo varios cumpreanos. Algúns tamén se celebraron na clase, e onte mesmo así ocorreu co de Lara, que por iso invitounos a chuches. Pero este post quere ser para todos aos que xa felicitamos, aínda que só apareza a súa foto.

Se lembras os nomes dos que cumpriron anos, escríbeos nunha mensaxe para que non se perda ese feito. Despois, atrévete co crebacabezas de Lara, que está composto por 24 pezas.

1 may. 2011

Para todas las mamás

El viernes fue un día de nervios. A través de nuestro blog, y por supuesto usando el correo electrónico, preparamos un regalo para todas las madres. La idea fue de Sara, que además se encargó voluntariamente del poema; y Álex se apuntó con rapidez y realizó una presentación maravillosa. Todo por ellas…

Una madre es la que te quiere
antes de nacer.
Una madre es la que te cuida
día a día,
la que sin pedirte nada a cambio
te entrega toda su vida.
la que te educa
para que seas buena persona.
Una madre es grande,
buena y sabia,
y, sobre todo, es la mejor.

PARA TI, MAMÁ,
EN ESTE DÍA TAN ESPECIAL.

Ismaíl, que ha llegado de lejos, también quiso participar y por eso les dedica una canción. Si quieres escucharla, pincha aquí.

28 abr. 2011

Polgariño conta… historias!

Parece incrible, pero a cantidade de historias de Polgariño conta é grande, moi grande. Xa pasan de 190 contos! Cada neno e cada nena ten todos eses relatos no seu propio cartafol de traballo, xunto coas súas ilustracións. Pero no sitio de Polgariño en Internet non están todas as historias, pois cada quen decide o momento de envialas. Así que hoxe coñeceremos as cifras de todos:

Carmen (2); Sofía (2); Álex (8); Amna (2); Daniel Martínez (6); Clara (6); Pablo (5); Daniel Ondina (2); Ana (3); Cristina Pena (2); Marta (2); Eva (2); Brais (8); Lidia (2); Laura (8); Sandra (8); Iván (1); Andrés (2); Sara (8); Cristina Sánchez (2); Rubén Sánchez (2); Antón (8); Rubén Seoane (2); Lara (3).

Eses números indican que só os que teñen oito historias publicadas completaron todo, porque se esforzaron. Son: Alejandro, Brais, Laura, Sandra, Sara e Antón. As tres nenas e os tres nenos merecen tres moedas de ouro cada un, por ese traballo tan estupendo.

Para os demais, e desde este momento, hai a obrigación de cumprir. Trátase dunha nova tarefa. Tedes que voar pola imaxinación e a fantasía igual que os seis fantásticos exploradores que xa o fixeron…

23 abr. 2011

El juego de Ulises

Del trabajo, y siguiendo la obra de Polidoro, quedan sólo dos partes: Ulises en el palacio de Alcínoo y el encuentro con su hijo Telémaco, ya en Ítaca. En el blog hemos puesto tres vídeos: O cíclope Polifemo; Eolo e o saco dos ventos; e A illa de Calipso. Pero ya no habrá máis. Para terminar, usa el libro citado o los que tú quieras, que hay otros muchos.

También se puede jugar con el héroe griego. Pulsa en la imagen, selecciona El viaje de Odiseo y elige el nivel para empezar (fácil, medio o difícil). Después, trata de llegar todo lo lejos que puedas.

El viaje de Odiseo

Si no te esfuerzas, puede que te resulte complicado. En ese caso, aquí tienes dos juegos más sencillos:

21 abr. 2011

Uns bocados de lectura

O día 23 de abril é importante, celébrase o Día Mundial do Libro. Por iso neste post falamos duns bocatas moi especiais, de bocatas que antes foron libros para ler. Pola lectura incluso bailamos ao final do pasado curso, como fixeran nun instituto americano, e todo o noso colexio quedou sorprendido.

Aquí están algúns dos libros que foron lidos, os seus bocatas e a música.

19 abr. 2011

A illa de Calipso

A parti do noso libro de referencia sobre o heroe grego, Cuentos de Polidoro: Las aventuras de Ulises, presentamos o terceiro dos vídeos. Este trata da acollida que tivo na illa da ninfa Calipso. Lembra que os outros dous foron:

Esta noticia pode interesarlle aos exploradores de bibliotecas, que sabemos hai moitos. Na máis grande das que hai na Coruña, na Biblioteca Pública Miguel González Garcés, encontrei dous cómics sobre Ulises dun autor chamado Sébastien Ferran. Son:

17 abr. 2011

Lo que hicimos

Por fin, después de bastante tiempo, un post de un equipo de redacción. La verdad es que a veces no se pueden hacer, pues tenemos mucho trabajo. Hay quien debe llevar las vacas al monte, otros marisquean en la ría, algunos entrenan muchas horas para ser astronautas, etc. (jejeje…) Menos mal que este equipo pudo contar con buena colaboración: Marta, Sandra, Antón, Clara, Lara, Laura, Cristina Sánchez, Brais, Carmen, Daniel Martínez, Rubén Seoane y Lidia.

En este trimestre nos lo hemos pasado muy bien, es cierto. Pero seguimos trabajando duro, gracias a Ismail y al profe, que nos han ayudado mucho.

También hemos recibido la visita de escritores como Teresa González Costa, la autora de A filla do ladrón de bicicletas. Y tuvimos charlas sobre ciclismo y algunos talleres. Y sobre todo colaboramos los niños y las niñas en muchas cosas. Por ejemplo, en el fútbol…

En el baile tenemos algún problema, y aún no acabamos con la canción de Gotta Keep Reading. Pero seguro que lo haremos.

Por eso, pensamos que es una pena que todo haya terminado…

[Alex, Sara, Cristina Pena, Pablo y Ana]

15 abr. 2011

Eolo e o saco dos ventos

Ten en conta que esta historia das aventuras de Ulises empeza ao final do anterior vídeo. Agora, ademais do noso libro de referencia ou dos que ti uses libremente, xa coñeces dúas das aventuras de heroe grego. Lembra que debes ir preparando o teu material. No pode haber retrasos. Pois Eolo, o fillo do deus Poseidón, sempre está vixiando…

14 abr. 2011

O cíclope Polifemo

É importante que non deixes para o final a actividade da Aula de mitoloxía. Xa sabes que trata das aventuras de Ulises, o heroe grego, cando regresa da guerra de Troia cara o seu reino de Ítaca. Unha das súas primeiras aventuras sucede na illa do cíclope Polifemo. Os cíclopes eran uns seres terribles que tiñan un só ollo no medio da fronte.

Por certo, este vídeo remata coa chegada de Ulises á illa do deus dos ventos, Eolo. Así que tamén serve, en parte, para a segunda aventura do noso libro.

12 abr. 2011

Unha bonita historia

Queredes saber como coñecín esta historia? Ben, non hai nada que o impida. Foi neste sitio onde descubrín o conto de Daniel Ondina, O móbil máxico. Aínda que xa está escrito, podo contar a miña versión, pois Daniel é un amigo. Se non fose así, a miña lingua transformariase nunha pedra incandescente e ningunha fonte podería apagala nunca.

Escoitade…

23 de abril, Día do Libro Un bo día Carlos paseaba pola rúa co seu amigo Fran. Mentres paseaban, falaban da tecnoloxía que había no mundo moderno. Había tantos televisores, tantos ordenadores, que ninguén se lembraba de contos como a Cincenta ou Brancaneves... Xa que, ao parecer, os nenos e as nenas tiñan outras ocupacións.

Así que, mentres camiñaban, Carlos atopou un móbil a punto de caer nos sumidoiros. Colleuno rapidamente por se era de alguén coñecido, pero parecía que estaba novo, moi novo.

Fran dixo:

-Wow!!! É o novo móbil Samsung Galaxy S.

Si, certamente molaba moito, aínda que os números 2, 4, 6 e 5 estaban brilando. Carlos pulsou eses botóns, e cando quixo darse conta a xente estaba lendo libros en vez de xogar coas consolas e videoxogos.

Era incrible. O móbil era como un libro de conxuros!

Os botóns 8 e 1 tamén brilaban. Carlos pulsounos e todo o asfalto e as beirarrúas enchéronse de flores. Parecían as flores dos contos marabillosos.

No había dúbida. Aquel móbil era impresionante!!!!

Os números 0, 7 e 9 non brilaban pero Carlos decidiu pulsalos, por se acaso. O móbil converteuse nunha espada coma a dun príncipe dos contos clásicos, e apareceron dragóns por todas as cidades do mundo.

Entón, Fran desapareceu sen máis!!!

Carlos buscouno por todas partes, ata que nunha torre de pedra viu un home estraño que facía maxia. Era Fran, pero parecía o mesmo mago Merlín.

Carlos non quería que a xente volvese a olvidar os contos do mundo. Pero tampouco quería que Fran, o seu amigo, esquecese a súa amizade. Por iso, Carlos pulsou o botón do móbil de cor vermella, e todo fixo , POOOF, POF, POF!!!!

E o mundo volveu a ser o de sempre.

Carlos seguiu pensando que facer para que os nenos recordasen os contos. Entón, abríu unha tenda onde os contos e máis a tecnoloxía poderían unirse. E así crearon o e-book, o chamado libro electrónico...

11 abr. 2011

Son dos nosos

Hai tempo que non aparecen protagonistas no blog, como antes. Pero estes días, seguramente debido á chegada da primavera, apareceron algúns novos. Por exemplo, Daniel Ondina, Daniel Martínez, Laura, Sara e Lidia. Ao parecer, tiveron o detalle de mostrarnos o seu dominio do balón e do fútbol. Creo que son uns fenómenos, pero non sei cal será a vosa opinión…

Personalize funny videos and birthday eCards at JibJab!

9 abr. 2011

Ulises o aventureiro

A mediados de febreiro falamos de Ulises e as súas aventuras. Como estabamos con outras tarefas, deixamos esta idea que foi de Daniel Ondina. Pero agora chegou o seu momento. Así que le con atención este post, é moi importante.

  1. Cuentos de Polidoro: Las aventuras de Ulises: Neste enlace está a versión que usaremos todos. Contén 5 historias: o cíclope Polifemo, a illa de Eolo, a ninfa Calipso, o palacio de Alcinoo, o encontro con Telémaco. De cada unha farás o seu cómic. Podes facer máis se tes o material apropiado.
  2. Alguén da clase mostrará as plantillas necesarias para este proxecto, e deberás coller todas as que precises.
  3. A expresión, a claridade e a presentación serán boas. Ademais, en cada cómic haberá que utilizar diversos tipos de planos.
  4. O día 26 de abril, á volta das vacacións, estará todo preparado e feito con lapis, en galego e sen colorear. Non se admitirán retrasos.
  5. Lembra que no noso blog terás unha boa axuda online, case en directo, pero tamén podes facer consultas mediante o correo electrónico.

No post de febreiro, que xa comentamos, algúns compañeiros e compañeiras citaron outros libros sobre Ulises moi interesantes. Mira nos comentarios. Por se acaso, aquí tes máis recursos:

7 abr. 2011

Dedicatoria

Este post tiene una dedicatoria muy especial. Es para todos los amigos de Ismaíl, especialmente para los niños y niñas de 6º B y sus familias. Pero también para aquellos que lo han conocido, en este colegio o en otro lugar. Él sabe que nada sería posible sin vuestra presencia..

5 abr. 2011

En Sotavento

Onte, luns 4 de abril, os dous sextos realizaron unha visita ao Parque Eólico Experimental Sotavento. Como din na súa páxina web, Sotavento atópase en Galicia, na comarca da "Serra da Loba", a 10 km. ó sur das Pontes de García Rodríguez, entre os termos municipais de Xermade (LUGO) e Monfero (A CORUÑA), e a unha altitude entre 600-700 m. A duración da viaxe, aproximadamente, é dunha hora desde A Coruña, e hora e cuarto desde Santiago de Compostela…

Fotógrafa: Marta Peña

1 abr. 2011

Sempre Polgariño

En Polgariño conta, o noso proxecto de invención de historias, dous novos contos creados coas palabras poderosas:

31 mar. 2011

Colaborar e compartir

Unha alumna doutro 6º e noutro tempo fixo uns debuxos de Ismaíl moi bos. Era Carolina González Gil, que agora estuda o 4º curso da ESO. Creo que ela, na imaxe que hai debaixo, representou unha das cousas que máis lle gustan ao noso amigo: a busca de ideas para colaborar e compartir. Son dúas palabras bonitas, pero é necesario coidalas e practicalas…

28 mar. 2011

A porta dos contos

Din que cando un neno ou unha nena non le, a imaxinación desaparece. Por esa razón, abrir un conto é como abrir unha porta a un mundo imaxinario. E cando esa porta se abre, acontecen cousas inesperadas. Por exemplo:

Alguén fala coa Lúa ou pide un desexo a unha estrela fugaz. Talvez a esperanza perdida é recuperada nun bosque encantado. Ou ao mellor un bico transforma en príncipe unha ra verde. E aparece unha fada madriña que converte unha cabaza nunha incrible carroza…

Tamén hai recordos e bágoas, e a inspiración dos mundos marabillosos levántase, vitoriosa, como unha ave fénix. E renace das súas cinzas. Por iso, é necesario explorar a porta dos contos, que tamén é a porta dos soños. Debemos escoitar a súa canción, e bailar, e bailar como un dervixe

Así, para que a imaxinación chegue, hai que abrir esa porta. E nós acabamos de abrila. Está en Polgariño conta, o seu nome é O taboleiro fantástico.

27 mar. 2011

Máis palabras de Polgariño

Agora son Daniel Martínez e Clara os que len para Polgariño conta. O procedemento para inventar as súas historias foi o mesmo que se explicaba nun post anterior. Os seus títulos son os seguintes:

26 mar. 2011

Los amuletos

Hacía tiempo que no escribía un post, ya que un blog es un asunto demasiado humano. Pero hoy tengo un buen motivo. El viernes, un poco antes de la hora de salir, el profesor contó una cosa que la clase tenía que saber. Se trataba de un problema pequeño, de una preocupación más de la vida, y por eso cree que fue comprendido.

De todos modos, hubo un detalle muy curioso y sorprendente. Tal vez en su cara se mostró alguna señal que él no pudo controlar. Entonces, Daniel Ondina se le acercó y le dio su amuleto, un óvalo de metal decorado con tonos azules. Al ver eso, Pablo le entregó su muñeco de la buena suerte, una figurita negra con cabeza de calabaza. Me parece que se emocionó, pero no tuvo tiempo para decirlo. Porque Cristina Sánchez le cedió su pulsera de la suerte, hecha con perlas blancas y una gatita de metal brillante. Y Andrés, por último, también le dio su amuleto: el lápiz del escritor Manuel Rivas, que venía con su libro O lapis do carpinteiro.

Amuletos de Dani, Cristina, Pablo y Andrés.

Podéis creerme, todos los amuletos ya están bien guardados. A la vuelta, cuando esto no sea más que un recuerdo, los devolverá para que de nuevo cuiden la magia de vuestra suerte.

Y seguro que en su cara esta vez se mostrará una sonrisa… De su parte, ¡gracias, muchas gracias!

25 mar. 2011

Palabras de Polgariño

As historias naceron para ser contadas e tamén lidas, e así pasa en Polgariño conta, o noso proxecto de escritura. Marta e Sara len dous dos seus contos, que inventaron coas palabras poderosas torre, unicornio, xigante, ouro e porto. Despois engadiron dous nomes: Sofía e Daniel. E con esas sete palabras crearon as dúas bonitas historias que nos presentan neste novo vídeo: O sono extraño e Sofía e Daniel.

22 mar. 2011

Cuando el mundo era joven todavía

Júrg Schubiger es el autor de este libro, que ya leyeron Ana y Alejandro. Es un gran libro, que además ha ganado varios premios, y que Ismaíl recomienda siempre que puede. Como Álex preparó una bonita presentación, tal vez a los tres se les ocurra alguna idea para hacer algo en la clase. Pero como mínimo habrá que leer, claro…

El camello y el dromedario

“El dromedario tiene dos jorobas y el camello una, o al revés. En cualquier caso, uno de los dos tiene una, y el otro, dos, y ninguno tiene ninguna, ni tiene tres, cuatro o más jorobas.
Un camello y un dromedario se encontraron en el desierto. El de las dos jorobas le dijo al de una joroba:
—Oye, ¿por qué no tienes más que una joroba?
El de una joroba le contestó:
—Para que se nos distinga fácilmente. Basta con contar las jorobas y ya se sabe: yo soy un camello y tú eres un dromedario, o al revés”.

Júrg Schubiger, Premio Hans Christian Andersen 2008

20 mar. 2011

Cincenta, Cenicienta, Cinderella

É ben sabido que a Cincenta é a personaxe principal dun famoso conto de fadas. Nas terras da Península Ibérica estamos máis familiarizados co relato dos Irmáms Grimm ou coa versión de Charles Perrault. Ademais, probablemente a maioría da xente coñece a película de Walt Disney. Con todos eses datos, a principios de novembro do pasado ano iniciamos unha pequena viaxe ao redor do mundo con Cincenta.

Agora que todo acabou, é o momento das lembranzas. É certo que algunhas cousas aínda seguen vivas, e incluso medrando. Pero a parte máis importante do proxecto está feita: imaxinar, ler e escribir, dicir e contar…

  • A nosa viaxe empezou en China, co conto O peixe da felicidade. Nel coñecemos a Ye Xian, que segundo din moitos foi a primeira Cincenta.
  • En Exipto, xunto ao río Nilo, atopamos a Rhodopis. Como calquera outra Cincenta, tamén calzaba unhas zapatillas, aínda que se di que as dela eran vermellas.
  • Máis tarde, chegamos a Francia para saber de Charles Perrault e da súa versión: A Cincenta ou A chinela de cristal. Trátase dunha das adaptacións máis famosas.
  • En Alemaña atendemos aos irmáns Grimm, Wilhelm e Jacob, que reescribiron a súa propia versión da Cincenta. Algúns dos seus elementos son ben coñecidos, pero outros non tanto.
  • Un día puidemos volver a España para descubrir dúas antigas versións deste conto: María la Cenicienta e, especialmente, Estrellita de Oro, que chegou a América. Os dous baséanse, dalgún xeito, na obra dos irmáns Grimm.
  • Tamén usamos un mapa para non perder nunca o noso camiño, que aquí podes observar.
  • E, por último, xogamos coa Cincenta, coa alegría de quen sabe que afortunadamente rematou a súa viaxe.

18 mar. 2011

O entroido que marchou

Menos mal que as nais de Laura e de Sandra estiveron ben atentas, e coa cámara preparada, e así podemos presentar o noso vídeo do Entroido. Sabemos que chega cun pouco de retraso, e o sentimos, pero creo que valeu a pena. Ah, e lembrade que estamos en YouTube

14 mar. 2011

Haikus para Xapón

O haiku é unha forma poética propia da literatura xaponesa. É un poema sinxelo composto por tres versos: o primeiro e o último, de cinco sílabas; e o segundo, de sete. Así que en total un haiku só ten 17 sílabas, no que destacan un vocabulario sensible e unha linguaxe descritiva.

O pasado fin de semana a terra tremou no Xapón, e o mar, transformado nun tsunami, destrozou e asolagou vilas e cidades. A tristeza é agora moi grande. E nós pouco podemos facer. Pero a pesar de que as palabras son pequenas, ás veces axudan tanto como o mesmo aire. Pois tamén serven para respirar e sobrevivir… Escribe un haiku para o Xapón! Preme aquí.

13 mar. 2011

Mix Ismail´s Friends

Estamos a reorganizar algúns materiais audiovisuais do blog no noso Canal YouTube. O pasado curso, Lidia, Laura e Brais gravaron en vídeo e nos seus ordenadores o recitado dun poema de Miguel Hernández: Rueda que irás muy lejos. Agora, xunto con outras imaxes variadas, mesturamos todo e facemos unha publicación nova.

Ademais, ao parecer xa non funciona moi ben o sito onde tiñamos as outras gravacións. Así que no noso canal de vídeo seguro que estarán mellor gardadas.

5 mar. 2011

O cofre máxico

O noso proxecto de escritura Polgariño conta segue a dar sorpresas. Un dos seus contos, O mundo máxico, inventado e escrito por Alejandro, foi transformado por toda a clase para facer a nosa primeira historia dixital. E estamos moi orgullosos do traballo!

Aproveitando os días de Entroido, fixemos unha adaptación de relato de Álex. Usamos materiais sinxelos, como unha cámara de fotos normal pero con capacidade para gravar vídeo. E aquí está o resultado. Disfrutade coa nosa película! Hollywood, mira!

3 mar. 2011

También en YouTube

Acabamos de inaugurar nuestro propio canal en YouTube y nos sentimos muy contentos. Seguramente es por el nombre del sitio, que es tan importante. Pero como también sabemos que se va acercando el final en primaria, pondremos ahí algunas de las presentaciones antiguas, además de otras nuevas. Así se podrán ver estos recuerdos en el futuro…

Por ejemplo, este vídeo no es de ahora, aunque se le han añadido fotos nuevas. Puedes ver la versión anterior aquí.

1 mar. 2011

Cen por cen Seoane

Onte estivemos na Fundación Caixa Galicia para coñecer a exposición dedicada a Luís Seoane, un dos grandes pintores e artistas galegos do século XX. Ao finalizar a visita, asistimos a un pequeno obradoiro de deseño e gravado de carteis, que resultou moi interesante.

Marta, que é unha boa fotógrafa, fixo unhas estupendas fotos e un impresionante vídeo. É o primeiro que preparamos para compartir! Por iso, a Escola de Ismaíl tamén está agora en You Tube.

Related Posts with Thumbnails

Escola de Ismaíl (2)

Localización