En abril ya informamos de los éxitos deportivos de Noelia Bacariza Moreno, que en aquel momento estudiaba 3º de primaria. Ella también conocía a Ismaíl, y había demostrado ser una buena contadora de historias, cuando no era tan grande. Ahora, gracias al trabajo y al esfuerzo, es toda una campeona, y por eso deseo que se cumpla su sueño…
¡Enhorabuena, Noelia!
Ola, ola!
Que tal o verán?
Escribín este saúdo nunha páxina web que atopei e quedou así: preme aquí.
Ese sitio chámase Ransom note generator, e tamén ti podes probar como funciona. Só tes que teclear un pequeno texto e logo premer en Create. Así verás o resultado.
Ademais, tamén serve para facer cousas co ordenador. Por exemplo:
Imagina que escribes un mensaje en un papel, que a continuación introduces en una botella de cristal. Después, en las rocas o en un playa, lanzas esa botella a las aguas del mar, al océano… ¿Dónde llegará? ¿Quién leerá tu mensaje?
La función de este nuevo accesorio o widget que aparece en el blog es saber algo más de las visitas que recibimos. Por ejemplo, averiguar desde que ciudades del mundo llegan para conocernos.
Recuerda que hay mucho para hacer y divertirse en el primer post de esta serie: Imaxinar, aprender xogar (1). Pero todavía tenemos más actividades y juegos:
Opina y deja un comentario…
A pesar de que xa falamos do que podes facer durante o longo verán, o mes de xullo é un momento bo para comentalo de novo. Lola Urbano, unha amiga e compañeira, publicou no seu blog de aula un post moi bonito e interesante. Gustoume tanto, que recollín unha boa parte das súas ideas para escribir estas recomendacións. Aquí tes una listaxe de cousas para facer:
E finalmente, a durmir, para levantarte ao día seguinte con outro fermoso sorriso.
Mentres tanto, eu esperarei pacientemente os vosos traballos, tumbadiño, por exemplo, así:
No mes de xaneiro publicamos unha entrada que tiña un título semellante, e que facía referencia a certos enlaces que temos no blog. Agora recollemos algunhas desas palabras para anunciar máis enlaces durante estes meses de verán. E comezamos hoxe. Pero daranse poucas explicacións, pois es ti quen debe averiguar todo o que hai que facer. Ánimo e sorte!
Actividades e Xogos:
Al llegar el final de curso, Clara quiso despedirse y preparó una preciosa tarjeta hecha a mano. Al menos así parece. Después la guardó en un sobre rojo muy bonito. Cuando lo abrimos, encontramos una verdadera obra de arte…
Así que, como ella, hemos preparado un regalo para vosotros. Se trata de un cuento del mundo, Momotaro, que proviene de una gran isla llamada Japón. Es la historia de un niño muy valiente, que ahora os presentamos en forma de libro digital. Casi es también una de aquellas historias que, un día, soñó Antón… ¿Te acuerdas? Esperamos que os guste…
Haz clic en la imagen para empezar a leer. Con el ratón, pasa las páginas como si fuese un libro de papel.
É certo que xa empezaron as vacacións, pero a vida no blog é diferente. Por iso, Cristina Pena enviou por correo electrónico unha historia orixinal sobre Ismaíl que acaba de descubrir. É tan nova que nin o mestre a coñecía. Para completar este conto, publícase ao mesmo tempo que unha presentación realizada por Sandra, pois os dous traballos teñen unha certa relación…
Érase unha vez un gnomo chamado Ismaíl. A Ismail encantáballe a súa táboa de surf nova. Entón decidiu ir á praia, pois facía un día moi bo. Nese momento foi cara ao seu armario e elexiu un par de conxuntos de roupa, entre eles o mellor. Cando acabou, colleu a toalla, a sombrilla, a crema protectora e por suposto a súa táboa de surf. Unha vez preparado, subiu ao coche e foi camiño da praia.
Ao chegar deixou na area a sombrilla e a toalla e botou a crema protectora. Normal, co sol que facía, calquera se queima...!!! Despois de ter botado a crema protectora, colleu a táboa e foi facer o seu hobby favorito, o surf. Ía coma un rei coa súa táboa nova e o seu bañador. Entón meteuse na auga, e tamén seguiu coma un rei surfeando. Ata que chegou unha onda xigante. Todos asustáronse e berraron. Como por exemplo unha señora:
-Auxilio, unha onda xigante, aaaaaaaaaah! E ao meu bañador e á toalla nova vainos destrozar... Aaaaaaaaaaaaaaaaaaahhh!
Producía un pouco de risa, pero era a verdade. En cambio, Ismaíl dixo isto:
-Boh, unha simple onda para un gnomo coma eu. Parece cousa de nenos pequenos. Será moi guai saltar por riba dela...
Pero logo duns minutos, Ismaíl estaba tirado na area e a súa táboa perdida.
-Iso pasoulle por non saír da auga!, -dixo a señora.
-Cálese vostede, hai un gnomo en perigo e non fai máis que berrar!, -dixo outro señor.
-Como vou calar se a culpa foi súa!, -dixo de novo a señora.
Nese momento alguén berrou:
-Calados os dous dunha vez xa!!!, –e os dous calaron.
Ismaíl tusiu e escupiu auga. Estaba preocupado pola súa táboa nova. De repente, pareceu un amigo de Ismail, que viña de Malpica. E devolveulle a táboa que encontrara frotando polo mar. Ismail deulle as grazas.
O seu amigo dixo que por el faría de todo, porque lembrábase das moitas cousas que Ismaíl facía por al cando estaba en Malpica. Eran uns grandes e moi bos amigos, e en Malpica sempre andaban xuntos. Ismaíl prometeulle que nunca máis ía quedarse no mar cando viñese unha onda xigante.
E colorin colorado, este conto de Ismaíl o noso gnomo está rematado…
FIN
